De mythe van de kilocalorie | LAB183
22926
post-template-default,single,single-post,postid-22926,single-format-standard,theme-bridge,bridge-core-1.0.4,wpb-wl-woocommerce,woocommerce,woocommerce-no-js,ajax_fade,page_not_loaded,, vertical_menu_transparency vertical_menu_transparency_on,qode-content-sidebar-responsive,columns-3,qode-theme-ver-19.2.1,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive,currency-eur

De mythe van de kilocalorie

De mythe van de kilocalorie

 

Ik ben opgevoed met de gedachte dat je op je calorieën moet letten en dat sla alleen bestaat uit water.
Beide zijn niet waar. Of deels waar.
De overheid, bij monde van het voedingscentrum, schotelt ons nog steeds de schijf van 5 voor en -in mijn geval- een maximale opname van 2000 kilocalorieën per dag.
De heilige graal voor een gezond en gelukkig lijf.

Goed bezig!
De afgelopen jaren ging ik steeds verantwoorder eten. Minder suiker, minder brood, heel duur spelt- en zuurdesembrood, minder koolhydraten, minder alcohol, minder vlees, meer vis, meer vega. Ohja,  en ook wel iets meer groente en fruit.
Hier en daar was er natuurlijk echt wel een uitspatting. Een zak chips, een bak ijs, een pakje koekjes of hemelse chocola.
Goed bezig! Dacht ik.

Kiloknaller
Nog 1 klein hobbeltje moest ik nemen. Stoppen met roken. Ook dat deed ik. En ik ging de overgang in.
Mijn gewrichten gingen van al jaren continu zeurderige pijn naar heel erg veel pijn, mijn bloedsuikerspiegel leek wel aan een elastiekje te hangen wat op en neer stuitert.
Ik bleef maar aankomen. Het leek alsof ze er aanvlogen, die kilo’s. Een kiloknaller was ik geworden.
De moed zakte me in de schoenen. Als troost dan maar wat paprikachipjes, want blijkbaar maakte het allemaal toch niet uit.

De hype en het tragische diepe dal
Voor het magazine Psoriasis interviewde ik een Belgische wetenschapper. Zij start in Gent samen met een team artsen en wetenschappers een pilot met psoriasispatiënten die gaan vasten.
Vasten? Oh ja, de nieuwe hype in dieetland. Veel beroemdheden doen het ook. Je schijnt er minder snel oud van te worden en af te vallen.
Niets voor mij. Aan diëten en hypes doe ik niet.
Maar ik wilde wel een stabiele bloedsuikerspiegel, minder pijn in mijn gewrichten en iets minder kiloknaller zou toch ook wel bevorderlijker zijn.
Dus verdiepte ik me in het vasten en besloot het een kans te geven.
16/8. 16 uur niet eten en 8 uur wel.
Gewoon van de een op de andere dag. Net zoals ik stopte met roken (oke, ik lurk nog wel aan de elektrieke).
Binnen die 8 uur leek het me verstandig om dan ook maar meteen koolhydraatbeperkt te gaan eten. Stoppen met brood! Dat is dan toch wel een klein rampje. Dat mag ik dan ook al niet meer, zeurde het in mijn hoofd.
Oké, toch maar meteen heel drastisch? Geen suiker meer als het niet van nature in het eten zit, geen voorbewerkte dingen meer.
Alles vers!
Bijna alles dan. Sommige dingen komen nog wel uit de fabriek, maar zoveel mogelijk zonder toegevoegde suikers en andere ellende.
Ik vreesde dat mijn leven een tragisch diep dal zou worden. Gevuld met verlangens naar brood, suiker en chocola. En paprikachips.

Te veel eten!
Met zo’n drastische ommezwaai wilde ik ook bijhouden wat ik dan binnen krijg aan vezels, vitaminen en zulks.
Het voedingscentrum heeft daar een app voor.
Sinds 27 december vul ik alles tot op de gram nauwkeurig in.
Het is niet best!
Ik eet me het ongans aan gezonde dingen. Bak me suf aan alternatieven voor brood. Maak soepjes, ovenschotels, eet moten zalm, makrelen, kippen en noten.
’s Avonds om 20 uur mag ik niet meer eten.
Gelukkig!
Want ik weet niet meer waar ik het moet laten.
Nog nooit in mijn leven at ik zoveel.
Met heel veel moeite kom ik aan de 1500 kilocalorieën, maar meestal minder.

Luister niet naar de boze moeder
En die app?
Als een boze moeder waakt ze over mijn gezondheid en heft nog elke dag het vingertje naar me op. Ik eet te weinig van van alles en nog wat en te veel van waar ik aan dood zou gaan. Te weinig koolhydraten, te veel verzadigd vet, te weinig granen, te weinig zuivel.

En mijn lijf?
Die jubelt van intens geluk!
Mijn gewrichten doen bijna geen pijn meer. Mijn psoriasis trekt zich langzaam terug in zijn schulp. De kilo’s smelten heel langzaam weg. Mijn energie is verdriedubbeld en mijn humeur in opperbeste stemming.
Heel af en toe eet ik nog wel eens volkoren spaghetti. Voor straf wordt mijn bloedsuiker dan weer getorpedeerd en klopt mijn hart een poosje sneller.

En echt waar … ik kan af en toe ook chips eten! Maar alleen als ik het zelf maak. Van gesmolten kaas uit de oven. Dat is lékker!
En chocola, maar dan 85%. Dus ik doe heel lang met zo’n reep. Want dat is niet zo lekker.
Niet al te rigide ook. Heb ik ‘s avonds na 20 uur toch nog een knagend gevoel, dan eet ik wat noten ofzo. Bibber ik ‘s ochtends, eet ik een maiswafel.
Dat bibberen, ontdekte ik, is de dag na de volkoren spaghetti!

Disclaimer: ik ben geen voedingsdeskundige, geef geen advies of raad, promoot niet dat je moet gaan vasten. Ik heb alleen voor mezelf -in een bizar korte tijd- nu de sleutel gevonden naar een fijner lijf.

Wil je toch meer over vasten weten, dan is dit een goede start: dokters van morgen
En wil jij ook anders eten of ben je daar al mee bezig? Op facebook ben ik een besloten groep begonnen waar we met elkaar recepten delen. Je kunt je hier aansluiten: eet leef en geniet

Geen reactie's

Geef een reactie